Zamieszczone przez nas uwagi i wskazówki biorą się z naszych praktycznych doświadczeń na temat tego, jak ma wyglądać porządna praca magisterska. Mamy nadzieję, że nasze spostrzeżenia przyczynią się do tego, aby pisana przez czytelnika praca była dobrze oceniona. Niniejsze opracowanie pokazują, jak należy zabrać się do pisania od strony technicznej i merytorycznej. Należy pamiętać, że żadna z zamieszczonych przez nas porad nie pomoże w niczym, jeżeli praca będzie kiepska pod względem wyboru tematu. Treść pracy magisterskiej to podstawa oceny a jej estetyka mogą jedynie bardziej przychylnie ustosunkować recenzenta, tak aby mógł stwierdzić, że praca jest po prostu porządnie napisana, bo nic nie zastąpi rzetelnej wiedzy autora.

Wbrew pozorom wstęp i zakończenie pracy magisterskiej należą do najtrudniejszych do napisania części. Przede wszystkim wstęp i zakończenie są dokładnie czytane przez recenzentów, a to z tego powodu, że powinna znajdować się w nich esencja pracy dyplomowej, jej myśl przewodnia, przesłanie, wyciągnięte wnioski itd. Wstęp powinien zawierać: sprecyzowanie, jakiej tematyki dotyczy praca, wyjaśnienie, dlaczego akurat ten temat wybrał autor, tezę (każda bardzo dobra praca magisterska powinna stawiać tezę), wskazanie metody badawczej, przedstawienie treść pracy (pokrótce przedstawienie poszczególnych części, ich meritum), na sam koniec podaje się źródła, z jakich korzystano przy pisaniu pracy.

Nie ma właściwie dokładnie określonych granic dla objętości pracy magisterskiej. Jeżeli twój promotor nie ma w tym zakresie uwag należy przyjąć za standard od 60 do 120 stron. Mniej niż sześćdziesiąt stron dobre prace magisterskie raczej nie mają - z drugiej strony przekraczanie 120 stron też nie jest pożądane - promotorowi się po prostu nie będzie chciało pracy czytać. W razie problemów pamiętaj o możliwości odpowiedniego doboru wielkości czcionek czy wielościach marginesu.

W gruncie rzeczy praca magisterska może się składać niemal z samych cytatów, pod warunkiem jednak, że zostaną one odpowiednio zaznaczone i opisane. Należy pamiętać, że jeżeli nie zaznaczy się wyraźnie, że coś się cytuje, może to zostać potraktowane jako plagiat. Przyjmuje się też, że pojedynczy cytat nie powinien być dłuższy niż 14 wierszy. Zazwyczaj też wystarczy, jeżeli cytowany fragment jest wzięty w cudzysłów a w przypisie znajduje się nazwisko jego autora i miejsce wydania (podobnie jak w Bibliografii - dla przypomnienia: nazwisko, imię, tytuł publikacji, miejsce i data wydania) oraz, obowiązkowo, strona z której cytowany fragment pochodzi.

W przypisach umieszcza się źródła cytowanych przez autora fragmentów oraz danych. Tutaj też można pozwolić sobie na własne uwagi oraz na dodatkowe informacje nie tak bardzo istotne dla całości pracy, ale jednak uznane za warte wspomnienia. W przypisach wyjaśniasz skróty, dokonujesz tłumaczeń pojęć obcojęzycznych, odsyłasz czytelnika do innych pozycji itd. Wszystko to oczywiście pod warunkiem, że nie uczyniłeś już tego wcześniej, we właściwym tekście. Przypis to także taki margines dla dodatkowych uwag osoby piszącej. Można tam umieścić przykładowo swą opinię na dany temat.