Kosmetyczka jest osobą, która bezpośrednio oddziałuje na stan psychiczny i samopoczucie pacjenta. Ma ona do czynienia z różnymi ludźmi, ich upodobaniami i charakterami. Poprzez swoją osobowość powinna wzbudzać zaufanie pacjenta, umieć znaleźć z nim wspólny język, przełamać wszelkie wewnętrzne opory i pomagać w osiągnięciu odprężenia psychicznego.

Często zdarza się, że do kosmetyczki przychodzi osoba, której bardziej dolega brak równowagi psychicznej niż niedociągnięcia urody. W tym przypadku szczególnie ważny jest wpływ na jej psychikę i odpowiednie pokierowanie poczynaniami. Umiejętnie poprowadzona rozmowa czy zademonstrowanie odpowiedniej korekty, polegającej na wyodrębnieniu piękna i ukryciu wad, może spowodować do zmiany podjętej decyzji nawet najbardziej upartego klienta. Wyrozumiałość, uprzejmość i cierpliwość kosmetologa pomagają niejednokrotnie uwierzyć w siebie i odnaleźć pogodę ducha, co jest bardzo ważne.

Chirurgię upiększającą dzieli się na: chirurgię plastyczną (rekonstrukcyjną), która polega na usuwaniu anomalii wrodzonych lub oszpeceń spowodowanych wadami bądź wypadkiem, czyli przywróceniu normalnego wyglądu, chirurgię kosmetyczną (Plastic surgeons), polegającą na naprawie wad wyglądu zgodnie z życzeniem pacjenta, w celu udoskonalenia urody.

Chirurgia estetyczna (Estetic surgeons) jest jedyną gałęzią medycyny zajmującą się głównie człowiekiem zdrowym. W wyniku uzyskania poprawy wyglądu pacjent niejednokrotnie odzyskuje równowagę psychofizyczną. O zachowanie urody należy dbać od najmłodszych lat do późnej starości. Bywa, że porównując się z takim ideałem przeciętny człowiek nie potrafi właściwie ocenić własnej osobowości, co doprowadza go często do kompleksów i frustracji.

Obecnie chirurgia estetyczna jest czymś powszednim, dostępnym dla wielu klientów.Celem chirurgii plastyczno kosmetycznej jest osiągnięcie zadowolenia klienta, co do jego wymagań estetycznych, przywrócenie mu poczucia własnej wartości, eliminacja kompleksów nose surgery.

Niektórzy ludzie pragną opóźnić wewnętrzne objawy procesu starzenia się ze względu na wykonywaną pracę zawodową, inni na skutek wewnętrznych stresów i oporów psychicznych przed kontaktem z ludźmi, kompleksów, zaburzeń psychicznych, nerwic, psychoz.