Agroturystyka postrzegana jest jako zjawisko psychologiczne, społeczne, przestrzenne i kulturowe. Miano turystyki jako zjawiska psychologicznego wynika z faktu, że człowiek będący podmiotem podróżowania musi posiadać motywacje do podróży agroturystycznej. Motywacje te biorą się z potrzeb, marzeń, wyobrażeń człowieka , a ponadto wynikają z nabytych doświadczań i wspomnień. Agroturystyka jako zjawisko społeczne bierze się z faktu, że osoba podejmująca eskapadę turystyczną wstępuje w rolę turysty, wkracza w kontakty z przedstawicielami różnych społeczności. Społeczności te, to: pracownicy biur podróży i informacji agroturystycznej, grupa turystyczna, przewodnik , a oprócz tego społeczność miejscowa u celu podróży. Określenie turystyki jako zjawiska przestrzennego wynika z faktu przekształcania poprzez ruch agroturystyczny środowiska przyrodniczego, infrastruktury komunikacyjnej, noclegowej, żywieniowej , a oprócz tego sfery pozostałych usług ukierunkowując je ku potrzebom turysty. Określenie turystyki jako zjawiska kulturowego namierzamy w wykonaniu K.Przecławskiego, gdzie wymienia on związki zachodzące pośród agroturystyka a kulturą.