Charakterystyczne dla dziecka wstępującego do szkoły będą więc cechy późnego okresu przedszkolnego. Przestaje on być dzieckiem w znaczeniu przedszkolnym, kiedy to podstawowym jego zajęciem była zabawa. dojrzałe mężatki Edycję tę w wielu wypadkach dokumentujemy my sami mówiąc “Nie baw się, gdyż nie jesteś już dzieckiem, jesteś uczniem. Czy tak zachowuje się uczeń ?” Zmiana sytuacji społecznej ucznia pociąga za sobą konieczność wyrabiania w nim określonych kwalifikacji, potrzebnych w tej nowej roli społecznej – roli ucznia. Moment wstąpienia dziecka do szkoły jest bardzo ważny, nauka i wykonywanie stawianych przez szkołę zadań jest zasadniczym koniecznością i pracą ucznia, a również podstawowym czynnikiem jego psychicznego rozwoju. Miarą dojrzałości psychofizycznej siedmiolatka , a ponadto warunkiem podjęcia przez niego nauki jest osiągnięcie tak zwanej „dojrzałości szkolnej”. Osiągnięcie adekwatnego poziomu rozwoju fizycznego, psychicznego i społecznego, czyni dziecko wrażliwym na systematyczne nauczanie i wychowanie w początku szkoły podstawowej . Na pełną gotowość szkolną 7-latka składają się następujące detale: dojrzałość fizyczna, dojrzałość umysłowa,dojrzałe mężatki dojrzałość emocjonalno-społeczna. Dojrzałość fizyczna znaczy, że dziecko jest zdrowe i ogólnie sprawne ruchowo. Posiada niezaburzoną sprawność manualną i grafomotoryczną , a oprócz tego koordynację wzrokowo-ruchową. Charakteryzuje się poprawnym funkcjonowaniem organów zmysłowych. Jest trwałe, zdolne do większych wysiłków. Posiada to zagwarantować odpowiednia ilość snu, która sprawia, że uczeń mniej męczy się czynnościami związanymi z pisaniem, rysowaniem czy wycinaniem. Bardzo ważnym czynnikiem wspomagającym postęp fizyczny jest stan psychiczny.

 Pojęcie dojrzałości szkolnej ukazane jest także jako moment równowagi między zaleceniami szkoły a rokowaniami na przyszłość rozwojowymi dziecka, a również dojrzałość szkolna traktowana jest jako długotrwały proces konwersji psychofizycznych, które prowadzą do mężatki tego, że dziecko potrafi sprostać szkolnym wymaganiom. Dojrzałość szkolna nie jest etapem samorzutnego rozwoju. Wynika z wzajemnego przenikania się procesu dojrzewania i uczenia się. Składają się na nią różnorodne doświadczenia w dojrzałe sferze motorycznej, umysłowej, emocjonalnej i społecznej. Dojrzałość szkolną dziecka powinno się zatem rozpatrywać z punktu widzenia jego rozwoju umysłowego, społecznego, emocjonalnego i fizycznego. Wszelkie te czynniki są w pewnym stopniu wzajemnie związane ze dojrzałe sobą. Tradycyjna szkoła dąży do osiągnięcia przede wszystkim dojrzałości umysłowej, jednak przy wytwarzaniu sytuacji uczenia się, jeżeli ma ona przynosić wyniki, należy brać pod uwagę inne style dojrzałości.