8222;po słowie&

Wieczór przedślubny czyli pożegnanie panieństwa

Inaczej nazywany wieńczynami jeśli odbywał się w domu panny młodej lub wieczór kawalerski gdy urządzał go pan młody. Ważne, symboliczne znaczenie miał przed wszystkim wieczór panieński, ostatni wieczór spędzany przez pannę w rodzinnym domu, w gronie druhen i starościn. Starościny piekły wówczas weselne ciasta, dziewczęta natomiast robiły wianki dla siebie oraz koronę ślubną dla panny młodej, ubierały rózgę weselną czyli jeden z najważniejszych elementów obrzędu jakim jest wesele. Była to gałąź świerku lub jałowca ozdobiona jabłkami, zielonymi gałązkami, ptasimi piórami i wstążkami. W dzień, gdy odbywa się ślub i wesele była ona przekazywana staroście weselnemu. Stanowiła ona atrybut jego godności i jednocześnie była symbolem wesela.

Do połowy XIX w. ważnym elementem przedślubnego wieczoru były rozpleciny. Późnym wieczorem do domu panny młodej przybywali mężczyźni. Odprawiano wtedy święto inicjacji, polegające na rytualnym rozpuszczeniu i rozczesaniu dziewczęcego warkocza panny młodej przez starszego drużbę, starostę lub pana młodego. Firmy ślubne zdawały się być wtedy czymś nieznanym. Rozpleciny wyprawiano tylko dziewicom. Był to obrzęd wyrażający oddanie panny młodej, jej wianka i warkocza panu młodemu, zgodę i akceptację rodziny na utratę dziewictwa w legalnie zawieranym związku małżeńskim i na pożycie małżeńskie młodej pary, innymi słowy zapadała zgoda na ślub.

8211; najczęściej przychodzili pod pozorem kupna lub poszukiwania zaginionej owcy, krówki, itp. To rodzina dziewczyny decydowała zwykle o ewentualnym wydaniu córki za mąż, prezenty na ślub nie były przy tym bez znaczenia. Samą dziewczynę pytano czy się zgadza jedynie dla formalności. Jeżeli rodzice akceptowali kandydaturę przyszłego zięcia, swaty przypieczętowywano przyniesioną przez swata wódką.