Jedną z rzeczy, których w życiu żałuję to to, że nie mam portretów moich bliskich zrobionych własną ręką. Wszyscy odchodzą i przenigdy nie powracają. Ja zajęłam się fotografią relatywnie nie dawno. Uprzednio nie myślałam o tym ażeby zrobić najbliższym portretowe zdjęcie, takie do ramki. Takie, które będzie mi przypominać jakimi ludźmi byli. Nie powinno się się tego wstydzić. Jeżeli poprosisz własną babcię czy dziadka o zezwolenie niewątpliwie zgodzą się na takie zdjęcie. Bez wątpienia nie mów, że będzie to pamiątka jak ich zabraknie! Zrób im zwyczajnie ładne zdjęcie i podaruj im w prezencie. Będą zachwyceni i dumni, że ich wnuk czy wnuczka zrobili im taką ładną fotkę. Najpierw zastanów się jacy są dla ciebie, jak ich widzisz. W przyszłości poproś ażeby zrobili to co lubisz jak robią. Niech dziadek czyta dziennik a babcia piecze dla ciebie pączki. Musi to być zdjęcie pokazujące ich ciepło i miłość do ciebie. Za wiele lat zrozumiesz jakie to było istotne i nie będziesz musiał żałować tego co ja. Bliscy odchodzą, zostają nam ulotne wspomnienia i obrazki!