Młodzieżowy pop jest dziś smaczny, pożywny i odrobinę cierpki, niczym napakowany proteinami koktajl. Prawie każdy kto ma więcej niż 12 lat zasmakuje w nim – ale raczej nie uzna go za pożywny posiłek. Ta muzyka przypomina rock, niemniej jednak nie do końca. Brak owej kropli trucizny, ryzyka, związanego z przekraczaniem granic. Nastoletnie brzmienia Radio Disney i Nickelodeon (których gwiazdy rządzą niepodzielnie listą Billboard Kids Audio) muszą być tolerowane poprzez rodziców, którzy nerwowo przysłuchują się przekazowi, jaki niesie muzyka pop – zwłaszcza w obliczu niepowodzeń życiowych dawnych nastoletnich gwiazd, takich jak Lindsay Lohan czy nastoletniej Britney Spears.
Nastoletni pop nie opiera się już na lolitkach. W tym momencie ma być narzędziem edukacji, edytować indywidualizm i brak pokory – rodem z ery rocka – w “rozwój-osobisty-dziewcząt-i-chłopców”.
Spears wysyłała niejasne sygnały tekstami takimi jak w “Baby One More Time”. Cyrus , a ponadto Jo Bros nie pozostawiają słuchaczom wątpliwości. Emocje nastolatków są nieproste, nastoletni pop to przyznaje, ale namawia dzieciaki, żeby wierzyły w siebie i nie igrały z niczyimi uczuciami.

Dotychczas naukowcy sądzili, że przyczyną tego w zdecydowanej większości przypadków szalonego i niezrozumiałego zachowania nastolatków jest niedojrzały mózg. Najnowsze badania wskazują natomiast, że może być dosłownie odwrotnie! Skłonność do ryzykownych wyskoków świadczy teraz o dojrzałości mózgu nastoletniej dziewczyny – twierdzi zespół neurologów z Emory School of Medicine w swoim artykule opublikowanym w PloS One. Za radą najnowszego typu efektywnego rezonansu magnetycznego, tak zwanego obrazowania dyfuzyjnego (DTI), badacze poprzez trzy lata obserwowali mózgi 91 nastolatków w wieku 12-18 lat, chcąc określić związek pomiędzt dojrzałością mózgu a zachowaniem młodych osób. Przedmiotem ich badania była przede wszystkim łącząca neurony biała materia, bo w miarę dojrzewania nastoletniego mózgu staje się ona się coraz bardziej gęsta i nie gorzej zorganizowana.