Domy Moje pierwsze zlecenia w firmie projektowej nie były łatwe. Po prostu kiedy już je opracowywałam ciągle coś nie pasowało. A to linia była nie odpowiednia, a to sadzonka nie w tym obszarze co trzeba i tak w kółko. Zdawało mi się to trochę bardziej proste, lecz kiedy patrzyłam na to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że ciągle ktoś mnie krytykuje i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie znałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo sporo planów trzeba było robić nocami – nie wiem, lecz jedno jest pewne – nie wiedziałam, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie… Któregoś dnia dostałam zamówienia na projekty budowlane. I od tego momentu byłam pewna, że będą one moim przeznaczeniem. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak gładko jak owe projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak zrobić super perspektywę, co ze sobą złączyć.Oczywiście nigdy nie ubawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Nareszcie odnalazłam coś co przynosiło mi sporo satysfakcji z pracy, którą robię. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane były przygotowane zawsze na czas i z niespotykaną starannością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Mogłam być z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak pozytywnie. Mam skrytą nadzieję na awans za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: dlaczego nie mogło być tak z samego startu?