Budowa domów to moja pasja i moje pierwsze zapotrzebowania w firmie architektonicznej nie były łatwe. Kiedy już je wykonywałam bez ustanku coś nie pasowało. A to kreska narysowana nie taka, a to sadzonka nie w tym miejscu co powinno się i tak w kółko. Wydawało mi się to znacznie  bardziej proste, ale kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przywyknąć, że cały czas ktoś mnie krytykuje i usiłuje pouczać. Wszakże ja to wszystko szczegółowo wiedziałam. Nie wiem, ma możliwość to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, ma możliwość mało ważące uczucie zmęczenia, bo wiele projektów powinno się było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od dnia dzisiejszego wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe projekty budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu przenigdy nie bawiłam się tak dobrze przy spersonalizowanej pracy. Wreszcie znalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, schematy budowlane zostały zrealizowane w każdym momencie na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje słowa a teraz ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym Ci, którzy mnie krytykowali na co mnie rzeczywiście stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Robię sobie nadzieję na podwyżkę za to wszystko co robię dla spółki. Tylko nieustannie się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samych podstaw?