DZIEŁO SZTUKI – najstarsza teoria estetyki, to nauka o pięknie. Konsekwencją tego jest uznanie, że perfekcyjne piękno jest dla człowieka nieosiągalne. Istnieją dzieła znacznie różnorodne jak również różnorodne nań reakcje. Za przedmiot estetyki uznaje się wszystko to, co może być rozpatrywane w aspekcie podobanie i niepodobania. Każdemu podoba się co innego- nie ma piękna absolutnego, nie posiada specjalnej dziedziny określanej mianem sztuki.
Piękno realizuje się w dziele sztuki, niemniej jednak przestało być nadrzędną ideą , wyrazem tego, co nieosiągalne. Natura powstała, zanim powstał człowiek. Sztuka powstała w wyniku pracy. Od czasów najdawniejszych traktuje się sztukę jako sprawność natury technicznej i jako odwzorowanie świata.
Dzieło nie musi być traktowane jako twór izolowany (izolacja od reszty rzeczywistości – genezy, rozlicznych funkcji, związków z innymi dziedzinami życia) albo jako twór historyczny. Estetyka uwzględnia jego rozmaite konteksty. Umożliwia to uzyskać nowe spojrzenie na problematykę wartości estetycznej i jej odbioru.
Brak powszechnej teorii dzieła sztuki- fenomen sztuki jest zbyt rozbudowany, bo zamknąć go w jednej regule. Można powiedzieć, że jest przedmiotem ograniczonym od reszty świata – tworzy własny, specyficzny świat artystyczny. Jest tworem celowym człowieka, zawierającym ślad jego osobistych zamiarów. Powinno się rozpatrzyć specyficzny aspekt, w jakim rozpatrywane jest dzieło sztuki. Jest on wyznaczony przez:
wydobycie struktur i jakości cechujących dzieło
dążenie do skonkretyzowania wartości estetycznej
Dzieło stanowi więc przedmiot estetyki, jeśli  ujmowane jest z uwagi na jego swoistość, różność w stosunku przedmiotów nie będących dziełami sztuki.

Galeria Brama to dokumentacja twórczości malarskiej i rysunkowej Krzysztofa Iwina. Katalog olejów na płótnie i akryli, rysunki, ilustracje , a ponadto kompozycje dźwiękowe.

Krzysztof Iwin jest absolwentem gdańskiej ASP (ang. Active Server Pages), studiował Malarstwo u prof. Macieja Świeszewskiego oraz Architekturę Wnętrz prof. Andrzeja Pniewskiego. Pracę dyplomową z malarstwa i rysunku obronił 15.01.2003 r. wyróżnieniem. Od kilkunastu lat zajmuje się przede wszystkim figuratywnym malarstwem i rysunkiem. Jego twórczość koresponduje z twórczością Makowskiego ,Wojtkiewicza, Świeszewskiego i niesie ze sobą dość dużą dawkę melancholii i powidoków z nieistniejących rzeczywistości.