Jedynie w kulturze chińskiej zdrowie seksualne miało szersze znaczenie: zdolność do prokreacji, współżycia, wyraz harmonii z naturą, równowaga między yin i yang (pierwiastkiem męskim i kobiecym). We wschodniej kulturze zdolność do panowania nad namiętnością, dobre krążenie energii i traktowanie nasienia jako życiodajnej energii to również udane życie seksualne. Erekcja nie z powodów prokreacyjnych postawa sprzyjała pojawieniu się trwającej ponad dwa stulecia obsesji antymasturbacyjnej. Wpływ epoki wiktoriańskiej przyczynił się do utożsamiania zdrowia seksualnego kobiet z płodnością, brakiem odczuwania przyjemności, aseksualnością i „czystością moralną”. Nowe koncepcje zdrowia seksualnego miały wpływ na zmiany w międzynarodowej klasyfikacji chorób i problemów zdrowotnych WHO, np. na usunięcie z niej homoseksualizmu i biseksualizmu, pejoratywnych terminów (np. impotencja, zboczenie, oziębłość). Erekcja i rozpoznanie patologii.